Boeing 767

De Boeing 767 is een tweemotorig widebody-vliegtuig dat Boeing in de jaren zeventig ontwikkelde en dat sinds 1982 in dienst is. Het toestel was destijds een van de eerste widebody-vliegtuigen met slechts twee motoren, wat het geschikt maakte voor lange-afstandsvluchten met lagere exploitatiekosten dan de driemotorige en viermotorige toestellen uit die tijd, zoals de Boeing 747.

Inmiddels wordt de 767 als passagierstoestel steeds vaker vervangen door modernere types zoals de Boeing 787 Dreamliner, maar de vrachtversie van de 767 wordt nog altijd nieuw gebouwd en gebruikt door grote pakketvervoerders.

De 767 werd tegelijk met de kleinere Boeing 757 ontwikkeld en deelt daarmee onder meer cockpitlay-out, wat het voor piloten mogelijk maakte een gecombineerd type-certificaat te behalen. Deze aanpak was destijds vernieuwend: maatschappijen konden bemanningen efficiënter inzetten op beide toestellen.

De eerste vlucht vond plaats op 26 september 1981 en in 1982 kwam het toestel bij lanceerklant United Airlines in dienst. De 767 was ook het eerste widebody-toestel dat een ETOPS-certificering kreeg, waarmee het toestemming kreeg om langere routes over oceanen te vliegen met slechts twee motoren, iets wat destijds gold als een grote stap in de commerciële luchtvaart.

Van de 767 zijn meerdere varianten gebouwd, waaronder de 767-200, 767-300 en 767-400ER, die onderling verschillen in lengte en bereik. De 767-300 met verlengde romp werd de meest verkochte passagiersversie, terwijl de 767-400ER de langste en meest capabele passagiersvariant is.

Daarnaast bestaat er een vrachtversie, de 767 Freighter (767F), gebaseerd op de romp van de 767-300, die nog altijd in productie is en veel wordt gebruikt door pakketvervoerders vanwege de goede verhouding tussen laadvermogen en bereik.

De 767 introduceerde bij Boeing een glascockpit met elektronische beeldschermen in plaats van uitsluitend analoge instrumenten, wat destijds nieuw was voor een Boeing-verkeersvliegtuig. Dit maakte het mogelijk om de cockpitbemanning terug te brengen naar twee piloten, zonder de boordwerktuigkundige die op eerdere generaties toestellen nog nodig was.

Motoren

Afhankelijk van de variant en de keuze van de luchtvaartmaatschappij is de 767 uitgerust met motoren van General Electric (CF6), Pratt & Whitney (PW4000) of Rolls-Royce (RB211). Deze diversiteit aan motoropties was destijds gebruikelijk en gaf maatschappijen meer vrijheid bij bestelling.

Naast de burgerluchtvaart vormt de 767 ook de basis voor militaire toestellen, zoals de KC-46 Pegasus-tankvliegtuigen die de Amerikaanse luchtmacht gebruikt voor het bijtanken van andere vliegtuigen in de lucht. Ook zijn er in het verleden speciale uitvoeringen van de 767 gebruikt voor onder meer vroege studies naar luchtwaarnemingssystemen.

De 767 heeft een romp die smaller is dan latere widebody-toestellen zoals de Boeing 777 en de Boeing 787, met doorgaans een 2-3-2-stoelindeling in economy class. Voor passagiers voelt de 767 daardoor intiemer aan dan grotere widebody-toestellen, al is het comfortniveau afhankelijk van de leeftijd van het specifieke toestel en de keuzes van de betreffende luchtvaartmaatschappij.

Als passagierstoestel wordt de 767 nog gevlogen door onder meer Delta Air Lines en United Airlines, al vervangen veel maatschappijen het toestel geleidelijk door nieuwere widebody-types zoals de Airbus A350 of de Boeing 787-9. Als vrachtvliegtuig is de 767F juist nog volop in productie en wordt onder meer gebruikt door FedEx, UPS en Amazon Air.

De 767 kreeg als eerste widebody-toestel een ETOPS-certificering, wat directere routes over oceanen mogelijk maakte zonder de eis om voortdurend dicht bij een geschikt vliegveld te blijven. Het toestel heeft door de jaren heen een lange operationele geschiedenis opgebouwd en wordt, ondanks zijn leeftijd, nog altijd als betrouwbaar beschouwd, vooral in de vrachtvariant.

De 767 vormde de voorloper van latere widebody-toestellen van Boeing en werd qua rol op middellange en lange routes uiteindelijk grotendeels opgevolgd door de 787 Dreamliner. Vergeleken met de grotere Boeing 777 heeft de 767 een smallere romp en minder capaciteit, maar wel lagere aanschafkosten en een eenvoudigere operatie voor kortere widebody-routes, wat verklaart waarom het toestel als vrachtvliegtuig nog altijd wordt geproduceerd.