Airbus A321neo

De Airbus A321neo is het grootste en modernste smalrompvliegtuig van Airbus, en het toestel met de hoogste capaciteit binnen de A320-familie. Net als de A320neo combineert het de vertrouwde romp met nieuwe, zuinigere motoren, maar de A321neo onderscheidt zich bovendien door speciale langeafstandsversies waarmee het toestel routes kan vliegen die eerder waren voorbehouden aan widebody-vliegtuigen.

De A321neo bouwt voort op de klassieke A321, maar is uitgerust met nieuwe motoren en sharklets. Het toestel maakte zijn eerste vlucht op 9 februari 2016 en kwam datzelfde jaar in dienst bij Virgin America. Sindsdien is de A321neo uitgegroeid tot een van de best verkochte vliegtuigen van Airbus, mede dankzij de flexibiliteit die de verschillende versies bieden aan luchtvaartmaatschappijen met uiteenlopende netwerken.

Met een romplengte van 44,51 meter biedt de A321neo in een typische tweeklassenindeling plaats aan ongeveer 185 tot 220 passagiers, met een maximum tot 244 stoelen in een dichte configuratie. Daarmee heeft het toestel de hoogste capaciteit binnen de gehele A320-familie, groter dan de A320neo en de A319neo, en vult het de niche tussen traditionele smalromptoestellen en kleinere widebody-vliegtuigen.

Wat de A321neo echt onderscheidt van de rest van de familie, zijn de langeafstandsvarianten. De A321LR (Long Range) kreeg extra brandstoftanks en een bereik van circa 7.400 kilometer, waarmee transatlantische routes tussen Europa en de Amerikaanse oostkust mogelijk werden met een smalromptoestel in plaats van een widebody.

De A321XLR (Extra Long Range) gaat nog een stap verder: met een nieuwe, permanent geïntegreerde brandstoftank (Rear Center Tank) haalt dit toestel een bereik van ruim 8.700 kilometer. Hiermee kunnen luchtvaartmaatschappijen dunnere langeafstandsroutes rendabel bedienen zonder een widebody-toestel in te zetten, bijvoorbeeld tussen Europese en Noord-Amerikaanse steden die voorheen geen directe verbinding hadden vanwege onvoldoende vraag voor een groter toestel.

Net als de A320neo is de A321neo leverbaar met CFM LEAP-1A- of Pratt & Whitney PW1100G-JM-motoren. In combinatie met sharklets levert dit een brandstofbesparing op van circa 15 tot 20 procent per stoel ten opzichte van de klassieke A321. Voor de langeafstandsversies is deze efficiëntie extra belangrijk, omdat elke bespaarde liter brandstof direct doorwerkt in de haalbaarheid van langere routes.

Op de langere A321LR- en A321XLR-routes brengt het smalle formaat van het toestel wel een compromis met zich mee ten opzichte van widebody-vliegtuigen: passagiers zitten in een drie-plus-drie-indeling zonder de extra gangpaden en ruimere galleys van bijvoorbeeld een A330 of Boeing 787. Sommige maatschappijen compenseren dit met aangepaste cabine-indelingen en extra voorzieningen speciaal voor de langere vluchttijden.

De A321neo en zijn langeafstandsvarianten worden onder meer gebruikt door American Airlines, JetBlue, Wizz Air, Iberia en Qantas. De A321XLR wordt door verschillende maatschappijen specifiek ingezet voor nieuwe transatlantische en intercontinentale verbindingen die met bredere widebody-toestellen niet rendabel zouden zijn vanwege te beperkte vraag.

De A321neo concurreert rechtstreeks met de Boeing 737 MAX 10, de grootste variant van de MAX-familie. Doordat Boeing geen directe tegenhanger heeft voor de A321XLR, heeft Airbus met deze langeafstandsversie een duidelijke voorsprong opgebouwd in het segment van kleinere, efficiënte langeafstandsvliegtuigen.

De A321neo, samen met de langeafstandsversies, vertegenwoordigt een groot deel van de openstaande orders binnen de A320-familie. Naarmate meer A321XLR-toestellen worden afgeleverd, verwachten analisten dat luchtvaartmaatschappijen dit type steeds vaker zullen inzetten om nieuwe, dunnere langeafstandsroutes te openen die met een widebody-toestel financieel te riskant zouden zijn.