Boeing 777-300ER

De Boeing 777-300ER (Extended Range) is de meest verkochte uitvoering uit de gehele 777-familie en gold tot de komst van de 777X als het langste tweemotorige verkeersvliegtuig ter wereld. Het toestel combineert de verlengde romp van de originele 777-300 met een aanzienlijk groter bereik, dankzij nieuwe vleugels, sterkere motoren en een hoger startgewicht.

Boeing ontwikkelde de -300ER als antwoord op de vraag van luchtvaartmaatschappijen naar een toestel dat de capaciteit van een grote widebody combineerde met de operationele flexibiliteit van een tweemotorige jet. Het resultaat werd een van de meest gebruikte langeafstandstoestellen van de afgelopen twee decennia.

In tegenstelling tot de eerdere 777-varianten kreeg de -300ER nieuwe vleugels met opvallende, naar boven gebogen 'raked wingtips'. Deze verlengen de spanwijdte tot 64,8 meter en verbeteren de aerodynamische efficiëntie op lange vluchten, doordat ze de luchtwervelingen aan de vleugeltip verminderen.

Onder de vleugels hangen twee GE90-115B-motoren van General Electric, exclusief ontwikkeld voor deze variant. Met een schroefdiameter van bijna 3,4 meter behoren ze tot de grootste en krachtigste straalmotoren die ooit op een verkeersvliegtuig zijn gemonteerd. Anders dan bij de reguliere 777-familie is er bij de -300ER geen keuze tussen motorleveranciers: alle toestellen krijgen de GE90-115B.

Met een romplengte van bijna 74 meter is de 777-300ER aanzienlijk langer dan de standaard 777-200ER en zelfs langer dan de meeste andere widebody-toestellen, met uitzondering van de 747 en A380. Afhankelijk van de cabine-indeling biedt het toestel plaats aan ongeveer 365 tot bijna 400 passagiers in een drieklassenconfiguratie, of tot ruim 400 in dichtere indelingen.

Cabine-indeling

De brede romp maakt een 3-3-3-indeling in de economyclass mogelijk, al kiezen sommige maatschappijen voor de dichtere 3-4-3-opstelling. In businessclass gebruiken veel operators volledig liggende stoelen, terwijl de eerste klasse bij een aantal maatschappijen bestaat uit aparte suites.

Het bereik van circa 11.135 kilometer maakt de 777-300ER geschikt voor vrijwel alle intercontinentale routes, inclusief lange trajecten tussen Europa, Azië, Noord-Amerika en het Midden-Oosten. Emirates gebruikt het toestel als ruggengraat van haar netwerk en beschikt over verreweg de grootste vloot 777-300ER's ter wereld.

Op Schiphol is de 777-300ER regelmatig te zien bij maatschappijen als Emirates, Qatar Airways, Cathay Pacific en Singapore Airlines, die er intercontinentale verbindingen mee onderhouden naar het Midden-Oosten en Azië.

Waar de reguliere 777-200 en 777-200ER kortere en lichtere varianten zijn, is de 777-300ER juist ontworpen voor maximale capaciteit én bereik tegelijk. Dit in tegenstelling tot de 777-200LR (Worldliner), die is geoptimaliseerd voor extreem lange afstanden met minder passagiers. De 777-300ER wordt daarom vaak ingezet op drukke intercontinentale routes waar zowel capaciteit als bereik van belang zijn, terwijl vliegtuigen als de Airbus A330-300 doorgaans op kortere langeafstandsroutes worden gebruikt.

De belangrijkste concurrent van de 777-300ER is de Airbus A350-1000, die met modernere composietmaterialen en nieuwere motoren zuiniger is, maar iets minder capaciteit biedt. Ook de viermotorige Airbus A340-600 bood ooit vergelijkbare capaciteit, maar kon qua brandstofverbruik niet op tegen de tweemotorige 777-300ER, wat mede bijdroeg aan het uitfaseren van de A340.

Naast Emirates zetten onder meer Qatar Airways, Cathay Pacific, Singapore Airlines, Air France en KLM de 777-300ER in. Bij veel maatschappijen vormt dit toestel het paradepaardje van de vloot voor lange, drukbezette routes. KLM gebruikt de 777-300ER onder meer op verbindingen naar Azië en Zuid-Amerika.

Met de komst van de 777X en de Airbus A350 wordt de 777-300ER geleidelijk vervangen bij sommige maatschappijen, maar door de grote bestaande vloot en de betrouwbaarheid van het toestel blijft het naar verwachting nog jarenlang een belangrijk onderdeel van langeafstandsvloten wereldwijd.